Πολιτικοί και ΜΜΕ, Θεσσαλονίκη, Παρασκευή 28-11-2003 (Παλιό, αλλα καλό)

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Έχουμε μετακινηθεί από το  θεσμικό πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας στο πλαίσιο της στιγμιαίας δημοκρατίας των μέσων ενημέρωσης και της μονοθεματικής δημοκρατίας των μη κυβερνητικών οργανώσεων.
...έχει αλλάξει και ο ρόλος των πολιτικών κομμάτων. Τα κόμματα τι ήταν; Ήταν μηχανισμοί παραγωγής πολιτικού λόγου. Τώρα υπάρχουν προσωπικότητες που διατυπώνουν δημόσιο λόγο στα Μέσα Ενημέρωσης και είναι πολύ ισχυρότεροι ως μηχανισμοί οι ίδιοι ατομικά από τα κόμματα. Υπάρχουν «δεξαμενές σκέψης» σε πανεπιστήμια, σε ερευνητικά  κέντρα, σε εταιρίες ερευνών που διατυπώνουν πολύ πιο έγκυρο λόγο.
Τα μέσα ενημέρωσης όπως έχουν διαμορφωθεί μετά τη δημιουργία της ιδιωτικής τηλεόρασης, και φυσικά μετά την ανάπτυξη όλου του σύγχρονου επικοινωνιακού συστήματος, δεν είναι απλά και μόνο τα μέσα ενημέρωσης, είναι ο δημόσιος χώρος. Είναι το espace publique. Δεν υπάρχει δημόσιος χώρος άλλος.

ΚΥΡΤΣΟΣ: Πιστεύω ότι ένα από τα προβλήματα της τηλεόρασης που είναι το κυρίαρχο μέσο είναι ότι αυτοί που διαμορφώνουν είναι κατά την άποψή μου χαμηλού επιπέδου. Δηλαδή το μέσο αυτό σε σπρώχνει μπροστά με χίλια και σου δίνει τεράστιες δυνατότητες. Δηλαδή δεν είναι τυχαίο ότι αυτοί που διαμορφώνουν την κοινή γνώμη δεν έχουν τελειώσει το πανεπιστήμιο. Δεν τα καταφέρανε. Παρ’ όλα αυτά, διαμορφώνουν κοινή γνώμη. Επομένως αυτοί έχουν έναν αυτοματισμό. Ρίχνουν την κοινή γνώμη στο επίπεδό τους. Δεν μπορούν να κρατήσουν επίπεδο διότι δεν είναι εκπαιδευμένοι. Έχουν τρελαθεί με μισθούς 100 – 150 χιλιάδων ευρώ το μήνα, χωρίς να έχουν τελειώσει πανεπιστήμιο, επομένως καταλαβαίνετε ποιο είναι το αποτέλεσμα.
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: ... η αλήθεια είναι ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να επιβιώσει κανείς όντας διανοούμενος μέσα στο σημερινό πολιτικό και επικοινωνιακό σύστημα. Διότι η γνώση, ο στοχασμός και η πολυπλοκότητα, θεωρούνται θεμελιώδη πολιτικά και επικοινωνιακά αμαρτήματα. Πρέπει να σκέφτεσαι επίπεδα, να μιλάς απλά, και να εμφανίζεσαι ως εμπειριστής  προκειμένου να διαμορφώσεις ένα πολιτικά καθώς πρέπει προφίλ. Το πολιτικά ορθό έχει επιβάλει αυτό το μοντέλο. Έχει επιβάλλει δηλαδή έναν διανοητικό και πολιτικό μινιμαλισμό. Αυτό σημαίνει ότι όταν σε ρωτάν κάτι, σε ρωτάν ποια είναι η γνώμη σας για αυτό, για ένα καινοφανές ζήτημα, εάν απαντήσεις με μία ετοιμότητα και με μία γνώση και δώσεις την εντύπωση ότι ξέρεις πώς να το κάνεις και γιατί το κάνεις, ενδέχεται να ενοχλήσεις, ενώ εάν απαντήσεις «δεν το έχω ακούσει αυτό, θα το δω, θα το μελετήσω, θα το σκεφθώ, επιφυλάσσομαι», αυτό κάνει λαμπρή εντύπωση ή αν σου πούνε «ξέρετε έχουμε την πεποίθηση ότι στο ΠΑΣΟΚ  όπως και στο πολιτικό σύστημα γενικότερα είστε όλοι κλέφτες», οπότε το σωστό είναι να πεις «δεν δέχομαι αυτό που λες, εξεγείρεται η συνείδησή μου, δεν είναι δυνατόν να ισοπεδώνεις τα πάντα, θεωρώ ότι το πολιτικό σύστημα είναι πιο έντιμο κατά μέσο όρο απ’ ότι είναι η οικονομική εξουσία, η επικοινωνιακή εξουσία, η εκκλησιαστική εξουσία, η ακαδημαϊκή εξουσία, τα πάντα», αυτό κάνει μια κακή εντύπωση. Εάν πεις «ναι δυστυχώς, δυστυχώς και πρέπει να κάνουμε μια πολύ μεγάλη προσπάθεια κάθαρσης και πρέπει να είμαστε πάρα πολύ σκληροί και τα λοιπά» και αυτό οδηγεί στο να διαμορφώσει ένα μοντέλο καθωσπρεπισμού, το οποίο τελικά οδηγεί στον πλήρη ευνουχισμό του συστήματος.
...
ΦΟΙΤΗΤΗΣ: Ποιοι είναι οι λόγοι που έχει φθάσει η πολιτική κατάσταση στα σημερινά δεδομένα; 

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Οι λόγοι είναι πολλοί. Οι λόγοι της συμπεριφοράς του εκλογικού σώματος, τουλάχιστον στις δημοσκοπήσεις, είναι βαθύτατα κοινωνικοί και έχουν να κάνουνε με μία ανασφαλή κοινωνία η οποία ενεργεί εκ του ασφαλούς.  Και επειδή θεωρούν ότι η χώρα έχει φθάσει σε τέτοια επίπεδα ωριμότητας και ασφάλειας ώστε εσωτερικά να μην κινδυνεύει από τίποτα, ούτε καν από το ενδεχόμενο μιας κυβέρνησης της ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, φλερτάρουν με την ιδέα αυτή.
Πολιτικοί  και ΜΜΕ, Θεσσαλονίκη, Παρασκευή  28-11-2003 (Παλιό, αλλα καλό ε;)